Fanion
Bij
het opmaken van het fanion hebben wij ons
als opgave gesteld de samenstelling, het doel, en de geest
van onze chartergroep in te blikken. Hierbij dient het fanion
als presentatie of verpakking rond deze inhoud.
Een van onze leden heeft deze hangende
geest in een beeld vertaald. Bij de keuze tussen een picturale
en abstracte weergave heeft hij voor het laatste gekozen.
Dit om volgende redenen.
Bij de keuze van de picturaal aanpak
is de wimpel gemakkelijk leesbaar, maar na verloop
van tijd verliest het aan kracht. De boodschap is op deze
wijze gemakkelijk en duidelijk
leesbaar maar daardoor soms opdringerig. Wie herinnert zich
niet zijn eerste jeugd-
tekening die met zoveel zweet, ijver en goede bedoelingen
werd klaargestoomd. Na jaren
is het vaak nog goed voor een glimlach.
De abstracte aanpak ontplooit het beeld
op een discrete wijze aan de echt geïnteresseerde
toeschouwer. Wat je op het eerste zicht als een onduidelijke
vlek of krabbel ervaart,
kristaliseer je na verkenning als een gecodeerde informatie
uit: een beeld dat op het
netvlies blijft hangen. Het is als het ware ons watermerk,
wat er in onze groep leeft en
wat de groep zich als doelstelling heeft opgedragen: een ingevroeren
beeld.
Deze abstracte jeugdfoto van onze prille
uitgangspunten bestaan uit voor de hand
liggende elementen die sterk genoeg zijn om het totaalbeeld
te dragen.
de zelfdodende pelikaan
Onze clublocatie was in Fankische tijd
gelegen in het centrum van een driehoekig
dorp. Het maakte deel uit van het Montaignehof. De familie
de Montaigne waren
weldoeners van het historische Lanaken. Het wapenschild van
de familie de Montaigne
werd gekozen als inspiratiebron voor ons fanion. De zelfdodende
pelikaan (als symbool
voor de overgave aan de mensheid en zelfopoffering) die op
het wapenschild voorkomt
diende daarom absoluut in ons vaandel voor te komen. In het
fanion is deze zelfdodende
pelikaan, als het ware geabstraheerd tot een lijn waarbij
enkel zijn schaduwlijn zicht-
baar is. Deze pelikaan presenteert eich in het beeld als een
toeschouwer over de
relatie tussen de twee landsdelen.
de Maas
Iedereen weet dat de Maas gedurende
eeuwen een belangrijke rol heeft gespeeld in
de menselijke verhouding tussen
de twee volkeren. Deze natuurlijke barrière heeft ons
in het verleden vaak gescheiden op tal van niveau's. In het
ontwerp werd het gebruikt
als aanduiding van deze scheiding tussen de twee landen die
wij in onze club trachten te
overbruggen.
de twee landsdelen: België,
Nederland
Deze twee landsdelen werden niet
uitgedrukt in de vorm van hun werkelijke begrenzing,
omdat dit voor ons geen realiteit meer is. Wij zien deze grenzen
vervagen. Daarom
komen deze twee landsdelen als een vlek aan weerszijden van
de Maas voor. Jullie
mogen zich zotgen maken over het feit of het donker deel België
of Nederland is, voor
ons is het niet belangrijk.
de streepjescode
Rotary werd opgericht bij de
eeuwwisseling, een tijd van de opgang van de industriële
revolutie. De grondleggers van Rotary hebben dit tijdsbeeld
zeer goed in de vorm van
een rad vertaald. Alles wat toen wieltjes had bracht vooruitgang,
zowel sociaal als
economisch. Rotary heeft deze opgang mlede beleefd.
De tijdsgeest die destijds, rod de
eeuwwisseling, door het rad gesymboliseerd werd, kan
nu (eveneens rond de eeuwwisseling), vertaald worden in een
streepjescode. Ons geloof
in de vooruitgang wordt bepaald door het vertrouwen in de
digitale mogelijkheden.
Beide beelden, het rad en de streepjescode, dekken dezelfde
lading met een tijdverschil
van een eeuw. Daarom mocht het niet ontbreken als onderdeel
in het fanion. Deze
streepjescode symboliseert in ons fanion de tijdsgeest. Het
werd gebruikt als mentale
brug over de Maas naar de twee landsdelen en dit onder de
vleugels van de zelf-
dodende pelikaan.
deel van het rad
Vleugels van de pelikaan
|